...büyüler sürermiş içimde. sular akarmış orta yerimden. kararırmış bir yanım. bir yanım tutunmaya çalışır güneşe. bir yanım çıkar karadenize.
şimdi, daha fazla istanbulum belki de.
18 Şubat 2011 Cuma
şimdi anlıyorum. toprağın altında olmak korkusu değildi bedeninin yakılmasını istemesinin.
bu kum saatinde akıp giderken, ona geç kaldığımı bana bir kez daha anlatıyor.
